Friends World Matrix

- a cool place to hang out

Hebben gemaaktd tien stil en besloten dozijn correcte films bij MGM, alle tragische drama's, Garbo haar carrière met een paar komedies. Haar het winnen prestaties als Russische spion in „Ninotchka“ van Ernst Lubitsch's (1939) hieven haar op een verrassend nieuw niveau van toejuiching op. Maar de rampzalige poging om Garbo als geacclimatiseerde Amerikaan in George Cukor's „Met twee aangezichten Vrouw“ voor te stellen (1941) vertraagde haar heropleving. Dan het goddelijke duse-Cijfer het waarvan beeld de openbare verbeelding voor twee decennia had gevangen trok plotseling en zich permanent terug. Dat zij meed moedigde de publiciteit ooit daarna slechts mythos aan die criticus Roland Barthes om ertoe aanzetten te schrijven, „Garbo nog behoort tot dat ogenblik in bioskoop toen het vangen van het menselijke gezichts nog geworpen publiek in diepste ecstacy waar het vlees tot mystiek gevoel van ondergang.“ leidt.

Haar twintig jaar briljante filmafbeeldingen leidde tot een cinematic legende die door financieel succes wordt gekenmerkt. Tijdens de medio-jaren '30 zij hoogste Amerika was betaalde wijfje. Pensionering van Garbo van films merkte niet het eind van het zeer bezig, onafhankelijk leven. Zonder de druk van film-maakt, had Garbo de kans om aan andere creatieve achtervolgingen zoals het schilderen, poëzie, creatief ontwerp van kleding en meubilair, het tuinieren, en een strenge dagelijkse oefeningsroutine te draaien. In 1950 werd Garbo de beste actrice van de helft-eeuw in een opiniepeiling gekozen die door de theatrale krantenVerscheidenheid wordt geleid. Zij werd een burger van de V.S. in 1951, en in 1954 ontving zij (in absentia) een speciale Toekenning van de Academie voor „haar het schermprestaties.“ Garbo ging naar de stad van New York in 1953 en reiste uitgebreid. Zij stierf bij haar huis in New York op 15 April, 1990. De verdere Lezing de meest informatieve werkzaamheden over Greta Garbo is John Bainbridge, Garbo (1955); Fritiof Billquist, Garbo (trans. 1960); en Raymond Durgat en John Kobal, Greta Garbo (1965). Beknopte Encyclopedie Greta Garbo van Britannica van de Encyclopedie van Britannica de Beknopte.

Hollywood.com ' s Hollywood.com ' s van de Film van de Winter van de Voorproef Gids voor NBC- „Helden“ die Andere Blog: Zelfde Crap. Verschillende Geur. Hollywood.com spelen! Geen registratie, geen downloadsHuis Celebs Greta Garbo Greta Garbo bent u de ventilator van Nr 1 van Greta Garbo? CreÃër uw eigen Plaats van de Ventilator op Hollywood.com. Klik hier! Geboren: Stockholm, Zweden stierf: Greta Garbo is betwistbaar de wezenlijke belichaming van het Hollywood stersysteem. Haar mooi, betoverend, sfinx-als beeld--zorgvuldig gecultiveerd door haar werkgevers Amerikaanse en Europese kijkers van zowel het stille scherm van de jaren '20 als de correcte films van de jaren '30. Heeft het persoonlijke besluit van Garbo om haar filmcarrière in 1941 te verlaten en een algemeen bekend privé, reclusive levensstijl te handhaven slechts verder haar aura verbeterd. Als jong model, maakte zij haar eerste het schermverschijningen in Zweedse reclamefilms en als extra in eigenschappen zodra 1921.

Het was tijdens dit keer dat Garbo het repertoire van rollen ontwikkelde dat haar als actrice definiÃërde. Hoewel MGM wrede typecasting vermeed, ontwikkelden de delen zich voor zijn belangrijke vrouwelijke ster voorstelden haar bijna onveranderlijk in periodekostuum als melancholische exotisch wie haar geluk voor een onbereikbare liefde offert. Zij keerde aan het scherm terug zoals tragische Anna Karenina (opnieuw tegenover John Gilbert), in „Liefde“ (1927), een rol die zij reprise voor Clarence Bruin in 1935. In haar zes die stille eigenschappen costarred Garbo eens met Gilbert blijven (een „Vrouw van Zaken“ 1928), maar zij bleef tegenover andere belangrijke mensen (Nils Asther, Conrad Nagel) glanzen als de vrouw die voor haar buitenechtelijke verhoudingen, in haar drie films van 1929, weelderige „Wilde Orchideeën moet betalen, „de Kus.“.